ANADOLU- Yavuz Bülent BAKİLER

Ben Anadoluyum.
Yıllar yılı susuz kaldım, yıllar yılı aç…

*

Şükrederek kalktığım sofralarımda
Ya soğan ekmek olur, yahut bulamaç.

*

Hastalarım vardı ölüm yataklarında
Ne doktor yüzü gördüm, ne ilaç.

*

Devlet denince hep vergi geldi aklıma
Jandarma deyince kırbaç…

*

Zaman zaman nankör çıktı büyütüp okuttuğum,
Gölge vermedi çok kere diktiğim ağaç…

*

En gümrah ırmaklarım boşuna akıp gitti
Üç- beş adım ötesinde toprağım vardı kıraç.

*

Gittim, yiğitçe döğüştüm gazâ meydanlarında
Ne tak-ı zaferler istedim, ne taç…

*

Savaşta çiğnetmedim Hilâl’i düşmanlara
Barışta düştü üstüme gölge gölge haç…

*

Yolsuz, okulsuz köylerim, kasabalarım hâlâ
Alın terine muhtaç…

*

Ben Anadoluyum, acılı, mahzun;
Bende bitmez tükenmez dert kulaç kulaç.

*

Yavuz Bülent BAKİLER’in Kendi Sesinden

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Translate »